เรื่องเล่าจากอาสาสมัคร

หน้าหลัก  /   เรื่องเล่าจากอาสาสมัคร
"นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้มาทำงานอาสาสมัครประเภทนี้. ทุกอย่างดูแปลกใหม่ และท้าทายฉันเป็นอย่างมาก, แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ที่นี่สอนฉันมากมายหลาย และเมื่อฉันกลับถึงบ้าน ฉันรู้ได้ทันทีว่าฉันไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป. ฉันคิดว่าเด็กๆสอนอะไรกับฉันมากกว่าที่ฉันสอนพวกเขาเสียอีก! ฉันไม่เคยคิดมาก่อน, ที่จะได้มาพบผู้คน ทั้งเด็กและผู้ใหญ่, ที่สอนให้เข้าใจถึงความอ่อนโยน และการแบ่งปันความห่วงใยให้แก่ผู้อื่น. การที่เรามอบความรักเพียงน้อยนิดให้แก่เด็กๆ, คุณจะได้รับความรักตอบแทนมากกว่าที่คุณให้เป็นสิบเท่า.

สภาพแวดล้อมที่บ้านคามิลเลียนร่มรื่นมาก. ณ สถานที่แห่งนี้มีทั้งความสงบและความสุข. ฉันมีส่วนร่วมกับกิจกรรมหลายรูปแบบ; ไม่ว่าจะเป็นการช่วยกิจกรรมพื้นฐานของเด็กๆ เช่น การอาบน้ำ ป้อนอาหาร จนไปถึงกิจกรรมนันทนาการต่างๆ เช่น การวาดรูประบายสี เต้นรำ, ชวนกันกระโดดบนแทมโพลีน และพาเด็กๆ ออกไปใช้เวลาเรียนรู้โลกภายนอกที่สวนสัตว์. ที่คามิลเลียนเปรียบเสมือนบ้านที่อบอุ่นและสะดวกสบาย, ทำให้ฉันได้ใช้เวลาและความมุ่งมั่นทั้งหมดไปกับเด็กๆ. ในทุกคืนฉันจะเข้านอนตอนประมาณสามทุ่ม เพราะใช้พลังงานในตัวไปจนหมด, แต่มันทำให้ฉันได้หลับอย่างเต็มอิ่มและเต็มไปด้วยความสุข. ประสบการณ์ดีๆ ที่ฉันได้รับจากบ้านคามิลเลียนคงจะอยู่ในใจฉันไปตลอด แม้สิ่งต่างๆ ที่ฉันได้ทำไปจะเป็นเพียงสิ่งเล็กน้อยที่ฉันสามารถมอบให้กับบ้านแห่งนี้

– คริสซี่ ไบลีย์, เมลเบิร์น, ออสเตรเลีย.

อาสาสมัคร

camillian volunteer
ก่อนที่ฉันจะเข้ามาเป็นอาสาสมัครที่บ้านคามิลเลียน, ฉันอยากจะทำอะไรตอบแทนสังคมบ้าง ระหว่างที่ฉันอาศัยอยู่ในประเทศไทย. ฉันเลยพยายามเสาะหาองค์กรที่ช่วยเหลือผู้คนยากไร้โดยไม่แบ่งแยก, และบ้านคามิลเลียนคือสถานที่ที่ตรงกับจุดประสงค์ของฉันที่สุด.

ตั้งแต่ก้าวแรกที่ฉันได้เข้ามาที่บ้านคามิลเลียน, ฉันรู้ได้ทันทีว่าฉันเลือกไม่ผิดเลย. บ้านคามิลเลียนเหมาะสมกับคำว่าบ้านอย่างแท้จริง. ไม่ว่าจะเป็นห้องต่างๆ , ห้องโถง, และห้องน้ำทุกที่ล้วนสะอาด, อุปกรณ์และเครื่องใช้ก็ได้รับการดูแลอย่างดี, ผนังและกำแพงก็มีรูปภาพ ผลงานศิลปะตกแต่งอยู่, เจ้าหน้าที่ก็ทุ่มเทและมอบสิ่งที่ดีให้แก่เด็กๆ อยู่เสมอ, อาหารทีนี่สะอาดและมีให้ทานได้อย่างเต็มอิ่ม, และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเด็กๆ ได้รับความรักและมีความสุขกับชีวิตที่บ้านหลังนี้. ความคิดของฉันในตอนแรก, การที่เข้าไปในสถานสงเคราะห์ที่มีเด็กพิการและเด็กกำพร้าที่ถูกทอดทิ้ง, ฉันจะต้องได้พบกับ, ความหม่นหมอง ความเหงา และแววตาอันโศกเศร้าของพวกเด็กๆ; แต่สิ่งที่ฉันคิดนั้นไม่ใช่เลย ฉันคิดผิดโดยสิ้นเชิง. เด็กๆ ที่บ้านคามิลเลียนพิเศษกว่าองค์กรสาธารณะอื่นๆ. เนื่องจากเด็กๆ ที่นี่มีความหลากหลาย แต่โปรแกรมการดูแล จะถูกจัดให้เหมาะสมไปสำหรับเด็กแต่ละคนไป เด็กที่นี่ได้รับการเอาใจใส่เหมือนดั่งคนในครอบครัว. การที่ได้มาเป็นอาสาสมัครที่บ้านคามิลเลียน, ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้รับการต้อนรับจากครอบครัวใหม่. ฉันรู้สึกดีใจมากที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวบ้านคามิลเลียนแห่งนี้”

– โมนิกา โฟเรโร, ประเทศสหรัฐอเมริกา

“My involvement with the Camillian Home started over a decade ago where I was introduced to Fr. Giovanni and his work at the Camillian Social Center in Rayong. When the Camillian Home in Lat Krabang opened, I was just as excited and willing to be of service in some way. I know many of the children well from Rayong, and whenever I see them I am always greeted with hugs, wais and the most beautiful heart-warming smiles I’ve ever seen. These children are an inspiration to us all. They have so much joy and hope and are a daily reminder of all that we have to be grateful for in our own lives. Fr. Giovanni and the volunteers at the Camillian Home are doing an amazing job. They have, in my opinion, created the model for the rest of the country in which to care for, educate and treat both adults and children living with disabilities. I sincerely pray that this project will continue to grow and expand and be of service to all in need, through God’s grace and guidance”

– ซินดี้บิชอป, กรุงเทพฯ, ประเทศไทย.

อาสาสมัคร